ఇదేమి వింతో

తలచినది ఎప్పుడు జరుగదు అనే మూడుపదాల
పాఠమే ప్రతిసారీ జీవితం నాతో వల్లె వేయిస్తుంటే..
వందసార్లంటే నేను వెయ్యిమార్లు వల్లెవేస్తున్నాను
పునాదులే లేని గాలిమేడలే కట్టి మురుస్తున్నాను

కాలం

పండగైనా కాకపోయిన ఏంటి?
పబ్బం గడపడమే కావలసింది
గతిలేక గడిపే కాలానికి ఏంటి?
సాగినంత కాలం సాగుతూంది

హృదయం

ఇరువురికీ కావలసింది హృదయమే!
ప్రేమించిన వారికి కావాలి హృదయం
ప్రాణం తీసేవాడికి కావాలి హృదయమే
ఒకరికి నీవు ఇస్తే వేరొకరు లాక్కుంటారు!

ఎవరు రారు

మన కన్నీళ్ళని ఎవరూ చూడరు
మన వ్యధని ఎవరూ గమణించరు
మన భాధలు ఎవరూ భరించరు
మన తప్పులు అందరూ ఎంచుతారు!

పూలు

ఏమీ ఆశించకనే ఎవరికైనా సహాయం చేయండి
ఎందుకంటే! ఎవరో అన్నట్లు....
"పూలు అమ్మే వారికి పైకం కొంచెం అయినా
పరిమళం మాత్రం అంటుతూనే ఉంటుంది ప్రతిసారి"

సరదా

సమయం అంటే నాకు కడు సరదా.....
ఔనన్నా కాదన్నా సాగిపోతానంటుంది
హృదయానికి వేసేయి నీవు పరదా.....
వలదన్నా దాని పంతమే నెగ్గాలంటుంది

నాకొచ్చిన విద్య

మదినొకటి పెదవితో వేరొకటి పలుకడం రాదు
వేటగానిలా ఎదుటివారి మనసు విరచలేను
నాకు తెలిసీ నాదంటు నాకొచ్చిన విద్య ఒక్కటే
ఎవరైనా నాపేరు పలికినప్పుడు నవ్వై విరియడం