పరిపాటి

ఆశ్రువులు ఆనందం అనేకసార్లు అనుభవమే
నిరాశ పడ్డం ఆశతో అడుగువేయడం అలవాటే
సహకారం ఇవ్వలేదని ఎవరి పైన అలుగను
నా చేతకానితనం విధిరాతదని నింధించలేను..

నవ్వు

ఆశ్రువులతో గాయాలైతే కడుక్కోను
అందిన ఆనందాన్ని జారవిడుచుకోను
భాధలు ఎన్ని ఎదురైనా లెక్కచేయను
ఏడవడం రాదంటూ నవ్వుతో కప్పేస్తాను

చేతకాదు

ఒరేయ్ వెర్రివాడా నువ్వు నన్నేం మోసగించగలవు
కళ్ళలో చూసి మాట్లాడలేక ముఖం దించుకుంటావు
నా సమాధి దగ్గరకి వచ్చి చితికి నిప్పు అంటించబోకు
అపరిపక్వతతో నీ చేతుల్ని నీవేకాల్చుకుని  ఏడ్చేవు!

అద్దం

నా ప్రతీ పలుక్కీ ప్రతిబింబం నేనౌతా
చేసిన తప్పుని అద్దంలో చూసుకుంటా
అద్దాన్ని చిన్నదిగా చేసి నేను పెద్దగా
కనబడలేను అందుకే తప్పు దిద్దుకుంటా!

ప్రేమించు

జీవితంలో ప్రేమించాలి అనుకుంటే

నీ బాధల్ని నీవు అమితంగా ప్రేమించు

ఎందుకంటే...సాధారణంగా మనం ప్రేమించినవి

ఏవీ కూడా ఎక్కువ కాలం మనతో ఉండవు, దక్కవు.

ఈర్ష్య

నా అనేక వైఫల్యాలను పక్కకు త్రోసి
నన్ను ఉన్నతస్థాయిలో ఊహించి
నన్ను నన్నుగా ఇష్టాపడే వారిలో
నాకు కనిపించేది పరమాత్ముడే తప్ప
ఈర్ష్య ధ్వేషాలతో రగిలే మనిషి కాదు

పర్యవసానం

కాలం ఇచ్చే తీర్పుకి పర్యవసానం ఏమౌనని భాధ

దూరమవలేక భాధప్పుడు, ఇప్పుడు దూరమై వ్యధ

నా ఆశలేం అందనంతెత్తులో ఎక్కి కూర్చుని లేవు

ఆశలప్పుడూ అడియాశలే, ఇప్పుడదే బాటన్నాయి!