తెలిసె

లోకం వెలిగితే తెలిసె నువ్వు నవ్వావని
వనం వికసించితే తెలిసె నువ్వు వచ్చావని
తనువు తడైతే తెలిసె నువ్వు తడిమావని 
మనసు చెమరిస్తే తెలిసె నువ్వు చూసావని!

తరుణం

ఓపిక పట్టే సమయం లేదు
ఆవలి తీరం దరిలో లేదు
ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసే అలలకు
భయపడి ఆగే తరుణం కాదు

కరుణ

నీవు లేక నేను శ్వాస కూడ తీయలేను
గుండె నిండుగా గూడుకట్టి ఉన్నది నీవే
నీవు దరిలేక మనసున విరహం పెరిగెనే
కాలం కఠినమైన నీవు కరుణ చూపరాదా!

వేడుక

వ్యధలను వేడుకతో వ్రాస్తూ..

నిట్టూర్పులను నిద్రపుచ్చాను!

జనం వాటిని చదువుకుని..

ఆహా ఓహో అంటే మురిసాను!  

దోషులు

లోపల గుచ్చుతున్నాయి కొన్ని గాజుముక్కలు 
వలపు వ్యామోహంలో వేసినవా వెర్రి గెంతులు 
ప్రేమ వలలో చిక్కి విరిగిన మనసు ముక్కలు  
వయసు ఉనికి ఉరికి చిక్కిన వారు దోషులు..

నవ్వు

ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉండాలి అనుకుంటాను
నవ్వుకి ప్రతిఫలంగా ఆనందం కావాలంటాను 
పెదాల సహకారం కళ్ళతో ఒప్పందం కుదుర్చుకుని 
ఇక బాధలకు విడాకులు ఇచ్చి నవ్వేస్తుంటాను.   

మరపు

పదాలు  పరిచయాలు గుర్తు రావడంలేదు
నిన్ను వలచినాక శ్వాసే గుర్తుండడంలేదు 
నీ సాంగత్యంలో ఉండి నిను వీడి వస్తుంటే
నన్ను నీ చెంతనే వదలి మరచిపోయాను!